Þorsteinn

Þorsteinn er samsett úr Þor- (af Þór: þrumuguðinn Þór) og -steinn (af steinn). Þorsteinn hefur verið algengt nafn frá landnámsöld; Þorsteinn Erlingsson og Þorsteinn frá Hamri voru meðal kunnustu skálda landsins.

Nafnið er gamalgróið hér á landi. Í manntalinu 1703, því fyrsta sem náði til allrar þjóðarinnar, hétu 560 manns þessu nafni. Þorsteinn er algengt nafn: samkvæmt Hagstofu Íslands báru 1.121 manns það sem fyrsta eiginnafn 1. janúar 2025, og 117 til viðbótar sem annað eiginnafn.

Þekktur nafnberi sem fjallað er um á íslensku Wikipediu: Þorsteinn Gylfason.

Svona beygist það: Þorsteinn, Þorstein, Þorsteini, Þorsteins.