Á Íslandi fylgja nöfn nokkrum einföldum reglum, sem flestar snúast um að nafnið passi vel inn í tungumálið. Hér er það helsta:

Fyrst: kíktu á listann

Mjög mörg nöfn eru þegar samþykkt og komin á mannanafnaskrá. Ef nafnið sem þið hafið augastað á er þar má einfaldlega gefa það. Það þarf ekkert umsóknarferli.

Og ef það er ekki á listanum? Þá er hægt að sækja um, og mannanafnanefnd skoðar hvort það passi.

Hvað þarf nafnið að geta?

• Beygst vel. Prófið nafnið upphátt: „Hér er Gunnar,“ „Gefðu Gunnari knús,“ „Þetta er bangsinn hans Gunnars.“ Ef það rennur vel er það góðs viti.
• Passað við íslenska stafsetningu. Íslensku stafirnir þ, ð, æ og ö eru auðvitað hjartanlega velkomnir.
• Verið barninu til gleði, ekki ama. Nafnið á að fylgja barninu alla ævi og helst án þess að það þurfi að útskýra það í hvert skipti.

Það skiptir engu máli hvort nafnið er skráð sem stráka-, stelpu- eða hlutlaust nafn, því hvert barn má fá hvaða nafn sem er af listanum.

Nokkur skemmtileg smáatriði

• Þið hafið sex mánuði frá fæðingu til að ákveða nafnið, svo það er enginn asi.
• Allt að þrjú eiginnöfn eru leyfð, og svo má bæta við millinafni.
• Seinna nafnið kemur af sjálfu sér. Flestir Íslendingar bera föður- eða móðurnafn, til dæmis Gunnarsson, Guðrúnardóttir eða Gunnarsbur.

Þegar nafnið er komið tilkynnið þið það til Þjóðskrár, til dæmis á island.is. Til hamingju!