Strákanafn

Drengur

Uppruni: Íslenska, orðið drengur
Framburður: [ˈtreiŋkʏr]
Vissir þú?: Þjóðskrá skráir nýfædda drengi „Drengur“ þar til þeir hafa fengið nafn, svo talning Hagstofunnar á nafninu segir lítið.

Í fornu máli merkti drengur hraustan og vaskan mann, og drengskapur er enn notað um heiðarleika.

Fjöldi nafnbera frá 1986

Fjöldi landsmanna sem bera nafnið sem fyrsta eiginnafn. Heimild: Hagstofa Íslands.