Stelpunafn

Elínheiður

Elín (kvenmannsnafnið Elín) + heiður (sæmd)

Uppruni
Samsett úr nafnliðunum Elín- og -heiður
Framburður
[ˈɛːlinheiðʏr]
Vissir þú?
Fyrsti nafnberinn kemur fram í tölum Hagstofunnar árið 2006.

Elínheiður er samsett úr Elín- (af Elín: kvenmannsnafnið Elín) og -heiður (af heiður: sæmd, eða heiðríkja).

Mannanafnanefnd samþykkti nafnið með úrskurði 30. maí 2005.

Þegar Hagstofa Íslands taldi 1. janúar 2025 bar einn einstaklingur nafnið Elínheiður sem fyrsta eiginnafn.

Svona beygist það: Elínheiður, Elínheiði, Elínheiði, Elínheiðar.

Móðurnafn

Ef foreldri heitir Elínheiður

…þá gæti kenninafn barnsins orðið:

Sonur
Elínheiðarson
Dóttir
Elínheiðardóttir

Kenninafnið er myndað af eignarfalli nafnsins: Elínheiðar. Beygingin er leidd af öðrum nöfnum sem enda eins.