Stelpunafn

Eyborg

ey (eyja) + borg (vígi)

Uppruni
Samsett úr nafnliðunum Ey- og -borg
Framburður
[ˈeiːpɔrk]
Vissir þú?
Fyrsti nafnberinn kemur fram í tölum Hagstofunnar árið 2014.

Eyborg er samsett úr Ey- (af ey: eyja; að fornu einnig talið merkja gæfu) og -borg (af borg: vígi, vernd).

Það var 16. október 2013 sem mannanafnanefnd samþykkti nafnið.

Í tölum Hagstofu Íslands frá 1. janúar 2025 kemur fram að 2 manns bera nafnið Eyborg sem fyrsta eiginnafn, og einn til viðbótar sem annað eiginnafn.

Svona beygist það: Eyborg, Eyborgu, Eyborgu, Eyborgar.

Móðurnafn

Ef foreldri heitir Eyborg

…þá gæti kenninafn barnsins orðið:

Sonur
Eyborgarson
Dóttir
Eyborgardóttir

Kenninafnið er myndað af eignarfalli nafnsins: Eyborgar. Beygingin er leidd af öðrum nöfnum sem enda eins.