Stelpunafn

Magnheiður

magn (máttur) + heiður (sæmd)

Uppruni
Samsett úr nafnliðunum Magn- og -heiður
Framburður
[ˈmaknheiðʏr]

Magnheiður er samsett úr Magn- (af magn: máttur, kraftur) og -heiður (af heiður: sæmd, eða heiðríkja).

Enginn ber nafnið Magnheiður sem fyrsta eiginnafn, en samkvæmt Hagstofu Íslands bar einn einstaklingur það sem annað eiginnafn 1. janúar 2025.

Svona beygist það: Magnheiður, Magnheiði, Magnheiði, Magnheiðar.

Móðurnafn

Ef foreldri heitir Magnheiður

…þá gæti kenninafn barnsins orðið:

Sonur
Magnheiðarson
Dóttir
Magnheiðardóttir

Kenninafnið er myndað af eignarfalli nafnsins: Magnheiðar. Beygingin er leidd af öðrum nöfnum sem enda eins.